‘Ik hoef niet overal bereikbaar te zijn!’, was steevast mijn mans antwoord, wanneer ik voorstelde dat ook hij een mobieltje zou kopen. Met hand en tand heeft hij zich jarenlang verzet tegen de aanschaf van een gsm; hij ging pas overstag toen ik hem een wel heel aanlokkelijk beeld schetste. Wij zouden voortaan kunnen gaan winkelen, zonder elkaar uit het oog te verliezen en hij zou daarbij net zoveel tijd als hij verkoos in boekwinkels kunnen blijven. Hij hoefde dan niet mee naar parfumerieën, damesconfectie- en lingeriewinkels.

Hij heeft er nu een, een simpele.
Hij belt me daarmee ook wanneer het regent en hij van de trein gehaald wenst te worden.Een mobieltje geeft ontegenzeggelijk gemak!
Dan heb ik het niet over de mogelijkheid om ermee te fotograferen, te twitteren of om met app’s te kunnen spelen, maar gewoon over bellen en gebeld worden. Kunnen telefoneren als men niet thuis is, is slechts één aspect van de telefonie wat de laatste decennia veranderde.

Een andere modernisering die mijn wederhelft niet kan waarderen: ‘Vroeger betaalde ik alleen als ik verbinding had en nu betaal ik al vijf minuten om naar een bandje te luisteren dat zegt dat alle medewerkers in gesprek zijn!’ 
Ik ken dat ook, inderdaad.

Allerlei bedrijven en instellingen die ‘om ons beter van dienst te zijn, een kort keuzemenu laten horen.’ Al die tijd betaalt men voor een verbinding die er niet is. Aan de andere kant verwachten diezelfde instanties wel van ons dat wij de hele dag telefonisch bereikbaar zijn. 
‘De medewerker die uw vraag kan beantwoorden, is nu in vergadering, hij belt u wel terug.’ Als ik vervolgens wil weten wanneer zulks bij benadering te verwachten is, zodat ik kan zorgen dan thuis te zijn, volgt steevast de verbaasde opmerking: ‘Oh, maar u heeft toch wel een mobieltje?’ Ja. Dat heb ik.
Om echter telefoongesprekken met een zakelijk karakter te gaan voeren op straat of op de groenteafdeling van mijn supermarkt, staat me bijzonder tegen. Nadat me dat één keer overkwam, nam ik me voor dat dit ook meteen de laatste keer was geweest.
Elektronica is er voor mijn gemak en dit lijkt de omgekeerde wereld te gaan worden, het ding dreigt mijn leven te gaan regeren.
Als mij wordt gevraagd of ik een gsm heb, zeg ik voortaan: ‘Nee!’
Soms heeft mijn lieverd wel eens gelijk: men hoeft niet overal bereikbaar te zijn.